Teksty

Szarość i codzienność wlewa się przez skórę

Czas przesypuje się przez zaciśnięte palce

Tak wiele zabrakło, by zbliżyć się do marzeń

Przez wizjer obserwujesz horyzont zdarzeń

Jest 4:13 nie możesz spać, 

Za oknem szczekają neony

W mieście gwiazd nie widać i nie wpadnie żadna z nich 

Przez pożółkłe od petów zasłony

Mimo że w źrenicach czai się strach,

A zegar niestały w uczuciach

Przez ścianę powiek wdziera się brzask 

To chyba warto! To chyba warto tak!?

Po przewlekłej nocy zawsze zjawia się świt 

I mrok ze swych szat znów obdarty

Tak było wczoraj, jutro może tak być 

To chyba warto, tak warto żyć!

W skroniach znów pulsują wyrzuty sumienia 

Głośniejsze niż nocny autobus

Na tej scenie dźwięku wydajesz się niemy

Nie schowasz się tak łatwo za kurtyną cienia

Okruchy wspomnień potrafią uwierać

Choć bardziej swędzą niż ranią 

Kolejny papieros tłumi echa gorszych dni

I łatwiej jest zasnąć z migreną

Sufit się zbliża i oddala złowieszczo

Gdy mrugniesz, to spadnie na głowę

Na ścianie ze świateł nieobce projekcje

Prowadzą z myślami rozmowę

Przyciskasz dłonie do zmęczonej twarzy,

By przez chwilę napawać się czernią

Próbujesz obliczyć minuty do dnia,

Lecz wynik nie jest wartością wymierną

Ciemność blaknie i ze strachu siwieje 

Ucieka przed świtu pochodem

Po omacku chwyta się zaułków kamienic 

Bezskutecznie walczy ze wschodem

Boisz się poruszyć, by nie spłoszyć tej chwili

Tak czekałeś, by wreszcie nadeszła

Pochopne decyzje zawstydzają ciszę

Wrzaskiem odsuwanego krzesła

Mimo że w źrenicach czai się strach,

A zegar niestały w uczuciach

Przez ścianę powiek wdziera się brzask

To chyba warto! To chyba warto tak!?

Po przewlekłej nocy zawsze zjawia się świt

I mrok ze swych szat znów obdarty

Tak było wczoraj, jutro może tak być

To chyba warto, tak warto żyć!